به جان تو که بستانی،...

مگر مستی نمیدانی،

که چون زنجیر جنبانی

ز مجنونان زندانی

جهانی را بشورانی/

مگر نشنیدهای دستان

ز بیخویشان و سرمستان

وگر نشنیدهای بستان

به جان تو که بستانی/

تو دانی

من نمیدانم

که چیست این بانگ از جانم

وزین آواز حیرانم،

زهی پرذوق حیرانی/

صلا مستان و بیخویشان

صلا ای عیش اندیشان

صلا ای آنک میدانی

که تو خود عین ایشانی

مولوی جان